ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ ΤΟ ΑΤΕΛΙΕ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ

Αυτό είναι ένα βιβλίο μόνο με εικόνες! Χωρίς λόγια! Ούτε λέξη!

Μα είναι δυνατόν να υπάρχει ένα βιβλίο μόνο με εικόνες; Είναι για όλες τις ηλικίες; Και αν ναι, τότε πώς διαβάζεται;

Το βιβλίο αυτό, όπως θα διαπιστώσετε, μπορεί να μην έχει λόγια, αλλά με τις εικόνες του λέει την ιστορία ενός μικρού κουμπιού που ξηλώνεται από μια ζακέτα το φθινόπωρο, ταξιδεύει το χειμώνα και την άνοιξη και φτάνει μέχρι το καλοκαίρι!

Μπορεί να διαβαστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με τις εμπειρίες, την ταυτότητα, την ηλικία του κάθε παιδιού και το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο μεγαλώνει. Έτσι, ο ρόλος του αναγνώστη και της αναγνώστριας γίνεται “ισχυρός”.

Διαβάζοντας το βιβλίο μαζί με το παιδί μπορούμε να το προτρέπουμε να:

Δει – πει – περιγράψει… Στο στάδιο αυτό το παιδί-θεατής παρατηρεί και περιγράφει την εικόνα, εκφράζει τις πρώτες ιδέες και εντυπώσεις του.

Ψάξει – βρει – αναλύσει… το ρόλο των εκφραστικών μέσων της εικονογράφου, τα σύμβολα και το περιεχόμενό τους, τις αναγνωρίσιμες έννοιες, αλλά και τις υπονοούμενες, τη ροή της ιστορίας.

Σκεφτεί – συνδέσει – ερμηνεύσει… Στο στάδιο αυτό το παιδί μετατρέπεται σε κριτικό/ή αναγνώστη/στρια της εικόνας που κρίνει, συγκρίνει και ερμηνεύει.

Κρίνει – φανταστεί – ζήσει – δημιουργήσει… Το παιδί – δημιουργός παίρνει αποφάσεις, φαντάζεται προεκτάσεις της ιστορίας, εναλλακτικές τροπές της, διαφορετικούς/κές ήρωες/ίδες.